سلام
امروز مي خواستم يه نظر سنجي ترتيب بدم.اميدوارم كه شما شركت كنيد!!!
به نظر شما بهترين موضوع براي وبلاگ نويسي چيه؟
1-اعتقادات
2-عشق
3-افكار
4-خبر
5-سياسي
6-علمي
7-اگر چيز ديگري در نظر داريد كه در گزينه ها نيست خودتان بنويسيد
موفق باشيد در پناه حق!
+ نوشته شده در
89/01/06ساعت 16:34 توسط محمد
|
سلام
عيد همتون مبارك و اينشاالله امسال در پناه حق سال خوبي براي هممون باشه!!!
ببخشيد من يه چند مدتي بود كه به اينترنت دسترسي نداشتم واسه همين نتونستم به نظرات خوب شما جواب بدم.
يا علي!
+ نوشته شده در
89/01/06ساعت 16:27 توسط محمد
|
انسان در اين جهان خاكى مدت كوتاهى زندگى مىكند و نمىداند چه وقت و در چه
حالى از دنيا مىرود.بنابراين بايد توجه داشته باشيم مبادا مالى را كه مصرف
مىكنيم حرام باشد و با استفاده از آن،باطن مان را به پليدىاش آلوده
سازيم.خوردن مال حرام از گناهان بزرگ است و انسان حرام خوار بايد خود را
براى بازخواست الهى آماده سازد.
حضرت على(ع)مىفرمايند:بدترين خوراك ها،مال حرام است
+ نوشته شده در
88/11/16ساعت 13:52 توسط محمد
|
برخي از مردم گاهي دست به كارهاي حساب نشده و خطرناك مي زنند و اين كار خود را شجاعت مي دانند،در صورتي كه آنها معناي تهور را با شجاعت اشتباه گرفته اند.انسان شجاع براي كارهاي منطقي،ترس و وحشتي به خود راه نمي دهد.به همين جهت بايد گفت شجاعت صفت نيكويي است.انسان هاي شجاع،ثمره ي شجاعت خويش را در پيروزي بر دشمن يا رسيدن به مقصود مي يابند.ولي انسان هاي متهور كه بي حساب دست به كاري مي زنند،چه بسا به مقصد نرسيده بلكه به زيان هاي غير قابل جبراني دچار مي شوند.حضرت علي(ع) مي فرمايند:«هركس تهور ورزد،پشيمان خواهد شد.»
به اميد رستگاري
+ نوشته شده در
88/11/05ساعت 17:38 توسط محمد
|
انسان هاي دقيق سعي مي كنند كه نسبت به مسائل زندگي و امور طبيعت كنجكاو باشند.آنها سطحي نگر نيستند،بلكه تلاش مي كنند تا از اسرار طبيعت و رموز زندگي آگاهي بيابند.در مقابل،عده اي نيز سطحي نگر و غير دقيق اند و از آگاهي چنداني هم برخوردار نيستند.منظور از كنجكاوي،داشتن روحيه ي پرسشگرانه و كوشش براي دانستن است.حضرت علي(ع) مي فرمايند:«هركه كوشش كند بفهمد،خواهد فهميد.»
+ نوشته شده در
88/11/02ساعت 17:58 توسط محمد
|
يكي از بهترين راه هاي موفقيت،مشورت است.اما اگر مشاوره با افراد شايسته صورت نگيرد نه تنها سودي نخواهد داشت،بلكه ممكن است بسيار زيان بخش باشد.طرف مورد مشورت بايد شروط كافي را داشته باشد و آنچه بيش از همه اهميت دارد،آگاهي،حسن نيت و امانت داري اوست.بسياري هستند كه اهل تقوا و عبادتند ولي آگاهي هاي لازم را ندارند.بعضي هم آگاهي دارند اما امانت دار نيستند.
براي دقت ورزيدن در گزينش مشاور،حضرت علي(ع) مي فرمايند:«هركس مشاورش گمراه باشد،تدبير و چاره اش پوچ و تباه مي شود.»
الهي ما را رستگار كن
+ نوشته شده در
88/10/29ساعت 12:32 توسط محمد
|
يكي از رازهاي بزرگ موفقيت عاقبت انديشي است.انسان بايد درباره نتيايج كارش تفكر كند و عاقبت انديش باشد.اگر توانست نتيجه ي خوبي براي آن كار پيش بيني كند،در انجام دادن آن بكوشد و اگر نتيجه را مثبت نديد به آن نزديك نشود،اگر چه به ظاهر كا مفيدي به نظر آيد.راستي اگر در زندگي،انساني اينگونه سنجيده و حساب شده عمل كند،باز هم به بيماري«اي كاش،ايكاش!»مبتلا خواهد شد؟
مولاي متقيان مي فرمايند:«عاقبت انديشي پيش از انجام كارها،انسان را از پشيماني ايمن مي دارد.»
+ نوشته شده در
88/10/28ساعت 11:53 توسط محمد
|
مبادا عفريت غرور و خودپسندي بر روح و عقل مان چيره شود و ما را از آغاز كارمان كه نطفه ناچيزي بود و از فرجام كارمان كه مرداري بدبوست،غافل و بي خبر سازد.چون در اين حال همه ي فضايل انساني را از دست مي دهيم و به نكبت و بدبختي هميشگي دچار مي شويم.دوران قدرتمندي در اين جهان محدود است و خواه و نا خواه پنجه هاي نيرومند مرگ،گلوي انسان رامي فشارد و گذشت زمان اجزاي بدن را متلاشي مي كند و آنگاه انسان مي ماند و اعمال نيك و زشتش.پس اي عزيز،به هنگام قدرت ناپايدار دنيا خود را مباز و بي باكانه بر اسب مراد متاز كه اين جهان چون ابر در گذر است.
به توصيه ي مولاي موحدان عمل كن كه فرمودند:«هنگام توانايي درگذر و هنگام دولتمندي نيكي كن تا به نهايت بزرگواري و آقايي برسي.»
+ نوشته شده در
88/10/22ساعت 12:36 توسط محمد
|
انسان اشرف مخلوقات و از عالي ترين مظاهر آفرينش است.او مي تواند راه كمال يا گمراهي بپيمايد.مي تواند چون حيوانات با غريزه اي كه خداوند در نهادش قرار داده،زندگاني ساده و حيواني در پيش گيرد و از نظر ارزش وجودي از انسانيت خويش فرسنگ ها دور شود،يا به زندگي خود رنگ خدايي بزند و روح كمال را در خود زنده كند و نردبان تعالي و كمال را بپيمايد.پس در خويشتن خويش بنگريم و ببينيم اكنون كه نام انسان بر خود نهاده ايم كدامين راه را برگزيده ايم؟در مسير هدايت و پاكي يا در گمراهي و ظلالتيم؟پس تا كار از كار نگذشته به فكر اصلاح خويش باشيم تا پيش خدا وخلق رسوا نشويم.از انسان جز شرافت انتظار نمي رود و شرافت آدمي همانگونه كه امام شريفمان فرموده به پاكي است:«شرف مرد به پاكي و زيبايي اش به جوانمردي است.»
+ نوشته شده در
88/10/20ساعت 10:9 توسط محمد
|
اراده انسان تمام هستي اوست.كسي كه اراده ندارد شخصيت هم ندارد.انسان ضعيف النفس سست اراده است و در برابر مشكلات خود را مي بازد،اما انسان هاي با اراده بر مشكلات فائق مي آيند و چون كوهي عظيم در برابر مشكلات مي ايستند و آنها را از پاي در مي آورند.پس در راه تقويت اراده بايد با هوس ها مبارزه كرد و با تمرين تدريجي راه بندگي را پيمود.با نيروي اراده است كه انسان بر دشمن درون و بيرون پيروز مي گردد.
امام دلاوران و جوانمردان مي فرمايند:«هركس اراده اش سست باشد،دشمنش نيرومند است.»
+ نوشته شده در
88/10/19ساعت 17:4 توسط محمد
|
گرايش به پرهيزكاري،زمينه ساز ترك معصيت است.قدرت و تسلط داشتن بر نفس،بالندگي و سرافرازي مي آورد و لذيذترين لذت هاي روحاني را به انسان مي چشاند.اگر انسان لذت ترك لذت را بچشد،ديگر لذت نفس را لذت نمي خواند.پس اگر خواهان سعادت وخوشبختي هستي به وزيدن نسيم خوش نيك بختي مشتاقي،اگر مي خواهي پاگ زندگي كني و پاكيزه بماني،پرواپيشه باش و به گناه نزديك مشو كه مولاي متقيان مي فرمايند:«خوشبخت ترين مردم كسي است كه لذت هاي زودگذر را براي لذت هاي ديرپا(ماندگار)ترك كند.»
به اميد آنكه همه رستگار شويم!
+ نوشته شده در
88/10/16ساعت 22:6 توسط محمد
|
مقاومت و پايداري در برابر لغزش ها،رمز موفقيت و نيك فرجامي است.خوشا به حال پرواپيشگاني كه سد معصيت را نشكستند و خود را به گناه نيالودند و هم آنان پيروز مندان و سعادتمندان اند.
مولاي پيرواپيشگان مي فرمايند:«آن كس كه گناه بر او چيره شود،پيروز نخواهد شد.»
+ نوشته شده در
88/10/16ساعت 11:8 توسط محمد
|
با خود فكر كنيد كه در اين زندگي چه هدفي را دنبال مي كنيد؟ممكن است كه شما بگوييد كه به عنوان مثال دكتر شوم.اما اين را ما بايد بدانيم كه انسان در زندگي خود بايد هدف هاي معنوي را در اولويت قرار دهد و در اولويت دوم هدف هاي دنيوي.پس ما بايد اولين هدف خود را رسيدن به ذات مقدس خداوند قرار دهيم و دوم هدف هاي نيكوي دنيوي.
اما من هم قبول دارم كه رسيدن به ذات مقدس خداوند كار آساني نيست و اراده محكم مي خواهد.پس در زندگي خود تلاش كنيم تا اراده خود را تقويت كنيم و به ذات مقدس خداوند برسيم.
به اميد آنكه همه رستگار شويم.
+ نوشته شده در
88/10/12ساعت 21:56 توسط محمد
|
از ولادت حسين بن على (ع ) كه در سال چهارم
هجرت بود تا رحلت رسول الله (ص ) كه شش سال و چند ماه بعد اتفاق افتاد,
مردم از اظهار محبت و لطفى كه پيامبر راستين اسلام (ص ) درباره حسين (ع )
ابراز ميداشت , به بزرگوارى و مقام شامخ پيشواى سوم آگاه شدند. سلمان
فارسى ميگويد: ديدم كه رسول خدا (ص ) حسين (ع ) را بر زانوى خويش نهاده او
را مي بوسيد ومي فرمود: تو بزرگوار و پسر بزرگوار و پدر بزرگوارانى , تو
امام و پسر امام و پدر امامان هستى , تو حجت خدا و پسر حجت خدا و پدر
حجتهاى خدايى كه نه نفرند و خاتم ايشان, قائم ايشان (امام زمان عج )
ميباشد.
انس بن مالك روايت ميكند: وقتى از پيامبر پرسيدند كدام يك از
اهل بيت خود را بيشتر دوست ميدارى , فرمود: حسن و حسين را, بارها رسول
گرامى حسن (ع ) و حسين (ع ) را به سينه ميفشرد وآنان را مي بوييد و مي
بوسيد. ابوهريره كه از مزدوران معاويه و از دشمنان خاندان امامت است , در
عين حال اعتراف ميكند كه : رسول اكرم را ديدم كه حسن و حسين را بر شانه
هاى خويش نشانده بود و به سوى مامي آمد, وقتى به ما رسيد فرمود هر كس اين
دو فرزندم را دوست بدارد مرا دوست داشته , و هر كه با آنان دشمنى ورزد با
من دشمنى نموده است . عاليترين, صميمي ترين و گوياترين رابطه معنوى و
ملكوتى بين پيامبر و حسين را ميتوان در اين جمله رسول گرامى اسلام (ص )
خواند كه فرمود: حسين از من و من ازحسينم . حسين (ع ) با پدر:
شش سال
از عمرش با پيامبر بزرگوار سپرى شد, و آن گاه كه رسول خدا (ص ) چشم ازجهان
فروبست و به لقاى پروردگار شتافت , مدت سى سال با پدر زيست .پدرى كه جزبه
انصاف حكم نكرد, و جز به طهارت و بندگى نگذرانيد, جز خدا نديد و جز
خدانخواست و جز خدا نيافت .پدرى كه در زمان حكومتش لحظه اى او را آرام
نگذاشتند, همچنان كه به هنگام غصب خلافتش جز به آزارش برنخاستند.در تمام
اين مدت , با دل و جان از اوامر پدر اطاعت ميكرد, و در چند سالى كه حضرت
على (ع ) متصدى خلافت ظاهرى شد, حضرت حسين (ع ) در راه پيشبرد اهداف
اسلامى , مانند يك سرباز فداكارهمچون برادر بزرگوارش ميكوشيد, و در جنگهاى
جمل , صفين و نهروان شركت داشت .
و به اين ترتيب , از پدرش
اميرالمؤمنين (ع ) و دين خدا حمايت كرد وحتى گاهى در حضور جمعيت به غاصبين
خلافت اعتراض ميكرد.در زمان حكومت عمر, امام حسين (ع ) وارد مسجد شد,
خليفه دوم را بر منبر رسول الله (ص ) مشاهده كرد كه سخن ميگفت .بلادرنگ از
منبر بالا رفت و فرياد زد: از منبرپدرم فرود آى .... امام حسين (ع ) با
برادر:
پس از شهادت حضرت على (ع ), به فرموده رسول خدا (ص ) و وصيت
اميرالمؤمنين (ع )امامت و رهبرى شيعيان به حسن بن على (ع ), فرزند بزرگ
اميرالمؤمنين (ع ), منتقل گشت و بر همه مردم واجب و لازم آمد كه به فرامين
پيشوايشان امام حسن (ع ) گوش فرادارند.امام حسين (ع ) كه دست پرورد وحى
محمدى و ولايت علوى بود, همراه وهمكار و همفكر برادرش بود.
چنان كه
وقتى بنا بر مصالح اسلام و جامعه مسلمانان و به دستور خداوند بزرگ , امام
حسن (ع ) مجبور شد كه با معاويه صلح كند و آن همه ناراحتيها را تحمل
نمايد, امام حسين (ع ) شريك رنجهاى برادر بود و چون ميدانست كه اين صلح به
صلاح اسلام ومسلمين است , هرگز اعتراض به برادرنداشت و حتى يك روز كه
معاويه , در حضور امام حسن (ع ) وامام حسين (ع ) دهان آلوده اش را به
بدگويى نسبت به امام حسن (ع ) و پدربزرگوارشان اميرمؤمنان (ع ) گشود, امام
حسين (ع ) به دفاع برخاست تا سخن در گلوى معاويه بشكند و سزاى ناهنجاريش
را به كنارش بگذارد, ولى امام حسن (ع ) او را به سكوت و خاموشى فراخواند,
امام حسين (ع ) پذيرا شد و به جايش بازگشت , آن گاه امام حسن (ع ) خود به
پاسخ معاويه برآمد, و با بيانى رسا و كوبنده خاموشش ساخت .
+ نوشته شده در
88/10/07ساعت 23:23 توسط محمد
|
1-هنگام تلاوت قرآن گوش فرا دهيم و ساكت باشيم.
2-وقتي مي خواهيم قرآن بخوانيم،«اعوذ بالله من الشيطان الرجيم»بگوييم.
3-هنگام قرائت قرآن وضو داشته باشيم.
4-هنگام قرائت و تدبر در قرآن،با احترام در مقابل آن بنشينيم.
5-قرآن را روي زمين نگذاريم و در سطحي بلندتر مانند«رحل»يا«ميز»قرار دهيم.
6-روزانه قدري از آيات آن را قرائت كنيم و در آن تفكر نماييم.
7-با معاني و مفاهيم آن آشنا شويم تا بتوانيم با آن انس بگيريم.
+ نوشته شده در
88/10/07ساعت 11:35 توسط محمد
|
«امام حسين(ع) را الگوي خود قرار دهيم»
«شهادت امام حسين(ع) را به تمام مسلمانان تسليت مي گويم»
به اميد اينكه امام حسين(ع) دست ما را بگيرد
+ نوشته شده در
88/10/06ساعت 19:37 توسط محمد
|
قرآن كريم راهنماي زندگي ماست و ما رو به بهترين راه ها هدايت مي كنه.در اين كتاب خداوند با ما صحبت مي كنه.چه كسي بهتر از او مي تونه ما رو به راه راست هدايت كنه؟انسان بايد قرآن خوندن رو از سن نوجواني و جواني شروع كنه زيرا اين بهترين دوره براي پذيرش اين دعوت است.ما بايد علاوه بر قرائت قرآن در آياتش تدبر كنيم تا راه زندگي خودمون رو پيدا كنيم و راه سعادت در پيش بگيريم.كلام خداوند برترين كلام هاست.
راز جواندانگي قرآن در چيست؟1-از هر بدي و زشتي به دور است2-اينقدر عميق ست كه حكمت هاش پاياني ندارد.
پس نتيجه اين شد كه كاملترين كتاب قرآن ست و ما بايد با استفاده از قرآن راه زندگي خودمون رو بيابيم.پس نبايد تنبلي كرد حداقل روزي يك صفحه قرآن بخونيم و با دقت در اون تدبر كنيم و پيامش رو درك كنيم و به اون پيام عمل كنيم.به اميد اينكه همه رستگار بشيم.
+ نوشته شده در
88/09/23ساعت 17:50 توسط محمد
|
سلام دوستان
براي دانلود e-book شما مي توانيد به سايت كتابخانه مجازي ايران مراجعه فرماييد براي ورود اينجا كليك كنيد
يا علي!
+ نوشته شده در
88/09/23ساعت 17:49 توسط محمد
|
يكي از بهترين صفاتي كه انسان مي تونه داشته باشه اخلاق و رفتار نيكو است.انسان خوش رو پيش خداوند خيلي عزيز است.تمام پيامبران و امامان ما همه خوش رو و خوش اخلاق بودند و هيچ وقت با هيچ كسي بد رفتاري نمي كردند.انسلن مي تونه با اخلاق نيكو روي ديگران تأثير بزاره،مثلا يك نفر به شما توهين مي كنه و اگه شما با خوش رويي راهنماييش كنيد و او از كاري كه كرده شرمش مياد و خجالت مي كشه.اما اگه شما هم به اون توهين كنيد نه اون به كار بدي كه كرده پي ميبره و هم شما گناه مي كنيد.
خداوند در آخرت اولين چيزي رو كه حساب مي كنه اخلاق نيكو است.
+ نوشته شده در
88/09/20ساعت 13:47 توسط محمد
|
اهميت تقليدشما حتما بايد وقتي كه به سن تكليف مي رسيد يك مرجع تقليد براي خود انتخاب كنيد.اين امر رو جدي بگيريد چون انسان هر كاري رو كه بخواد انجام بده بايد اول به رساله ي مرجع تقليدش مراجعه كنه و احكام اون كار رو مطالعه كنه تا بتونه اون كار رو به درستي انجام بده.براي مثال يك شخص بعد از چهارده سال كه از سن تكليفش مي گذره و نمازاشو هميشه مي خونه اما بعد از چهارده سال چند نفر متوجه مي شن كه اين شخص وضو رو اشتباه مي گيره و اين يعني اين شخص چهارده سال نماز قضا داره(فقط به خاطر نداشتن مرجع تقليد).پس از اين مثال مي تونيم به اهميت مرجع تقليد پي ببريم.
پس كسايي كه تا الان مرجع تقليد نداشتيد هر چي زودترمرجع تقليد خودتون رو مشخص كنيد و رساله شخص مورد نظرتون رو مطالعه كنيد.
ياعلي!
+ نوشته شده در
88/09/19ساعت 19:42 توسط محمد
|
يك راه براي اينكه جلوي نفسمون رو بگيريم؟هر وقت كه نفستون شما رو وسوسه به كار گناهي كرد سريع به اين فكر كنيد كه خدا در نزديكيه منه و منو ميبينه و من نبايد اين كار رو انجام بدم و فكر خودمون رو با يك كار خوب مانند عبادت يا درس خوندن مشغول كنيم و نزاريم اين افكار پليد به ذهنمون راه پيدا كنن.
+ نوشته شده در
88/09/17ساعت 21:32 توسط محمد
|
چطور ايمان خودمون رو تقويت كنيم؟بعضي از ما واقعا مي دونيم كه اسلام دين خيلي خوبيه اما نمي تونيم جلوي نفسمون رو بگيريم وقتي مي خواهيم نماز بخونيم و عبادت كنيم بعد از چند روز ولش مي كنيم و هر چي نفسمون بگه انجام ميديم.در اين شرايط شما اين چهار جمله ي زير رو به خاطر بسپاريد:
راه هاي رسيدن به ايمان و تقويت آن:
1-تفكر پيرامون آيات خدا در گستره ي هستي
2-توجه دائم به خداوند و ذكر و ياد او
3-توجه به نعمت هاي خدا
4-انجام نيكي ها و دوري از گناه
اگه واقعا خوستار اسلام هستيد اين چهار جمله بايد در شما خيلي تأثير بزاره.واقعا اين چهار جمله در تقويت ايمان من خيلي مؤثر بود
+ نوشته شده در
88/09/16ساعت 21:51 توسط محمد
|
قَالَ رَسُول الله(صَلّي اللهِ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّم) : تَقَبَّلُوا لي بِسِتِّ أتَقَبَّلُ لَکُم بِالجَنَّة؛
إذا حَـــــدَّثــــتُــم فــــَلا تُــــکَــــذِّبـــــُوا ،
وَ إذا وَعَـــدتـــُم فـــَلا تـــَخَـــلّـــَفـُوا ،
وَ إذا ائـتـمــنـتُـم فـــَلا تَـخُـونـُوا ،
وَ غُـــضّـــُوا أبـــصَـــارَکـــُم ،
احــفَــظــوا فــُرُوجَــکُــم ،
وَکفّواأیدِیَکُم وَألسِنَتکُم.
رسول خدا(صلی الله علیه و آله وسلم) فرمود: شش عمل را برای من عهده دار شوید تا من
بهشت را برای شما عهده دار شوم:
1- چون سخنی نقل کنید، دروغ نگویید.
2- چون وعده دهید،تخلّف نکنید.
3- چون بر چیزی امین شدید،خیانت به امانت نکنید.
4- چــشـمــان خـــود را از نــامــحــرم بــپـوشــیـد.
5- دامـن خـود را آلــوده نـکـنیـد.
6- دسـت و زبـان خــود را نـگـه داریــد.
+ نوشته شده در
88/09/16ساعت 21:47 توسط محمد
|
اسلام دين حالگيري نيستشما ممكنه فكر كنيد كه اگه به نفسمون گوش نكنيم ديگه توي زندگيمون هيچ لذتي نداريم اما اينو بدونيد كه انسان مؤمن از لذت هاي معنوي بهره مند ميشه كه لذت هاي هميشگي هستند،اما لذت هاي شيطاني فاني هستند و خيلي زود تموم ميشن و زندگي ما رو تباه مي كنند.
+ نوشته شده در
88/09/15ساعت 12:0 توسط محمد
|
يك لحظه تأمل
بياييد يك لحظه تأمل كنيم و ببينيم چه چيزي رو تو اين دنيا دوست داريم.ممكنه يكي بگه هميشه زندگي راحت و بي دردسري داشته باشم،بدون تلاش.ممكنه يكي ديگه بگه من دوست دارم با توكل به خدا زحمت بكشم و زندگي خوب و راحتي براي خودم بسازم.
حالا كدوم بهتره؟حتما مي گيد اولي.
اما اولي حتي اگر اينجوري هم بشه آخرت رو از دست ميده،هر چند چنين چيزي ممكن نيست كه كسي بدون زحمت به جايي برسه.اما دومي هم زندگي خوبي براي خودش مي سازه هم آخرت خودشو تباه نمي كنه و هم در اين دنيا راحته و هم اون دنيا.
اما فكر كنيد: تو اين دنيا زحمت بكشيم و توي اون دنيا تا ابد در پناه خدا راحت باشيم يا توي اين دنيا به هواي نفسمون گوش بديم بعد تا ابد در عذاب باشيم.به هر حال انتخاب با خودتونه.من كه ميگم دومي بهتره.
به اميد ظهور
+ نوشته شده در
88/09/14ساعت 10:44 توسط محمد
|
بياييد در زندگي خود يك الگو داشته باشيم يك الگوي كامل به نظر شما چه كسي مي تواند الگوي كاملي براي ما باشد؟«اهل بيت عليه السلام» بهترين الگو براي ماست زيرا اهل بيت:
1-مظهر تام اسماء و صفات الهي هستند
2-مجراي فيض الهي هستند
اگر مخالف من هستيد نظر خود را بدهيد و بگوييد بهترين الگو براي ما كيست؟
+ نوشته شده در
88/09/13ساعت 11:38 توسط محمد
|
بيايين در اين عيد مبارك به دعوت الهي جواب بدهيم تا از گمراهي نجات پيدا كنيم و به سوي خداي متعال برويم و بگوييم:«خداي متعال ما به دعوت تو جواب داديم و به سوي تو آمديم پس ما را از گمراهي نجات بده و به سوي خودت هدايت كن»
+ نوشته شده در
88/09/13ساعت 11:30 توسط محمد
|
عيد غدير رو بر همه ي مسلمونا تبريك مي گم.
عيدتون مبارك
+ نوشته شده در
88/09/12ساعت 22:42 توسط محمد
|
